Het lied der dwaze bijen
| Een geur van hooger honing | 01 |
| Verbitterde de bloemen, | |
| Een geur van hooger honing | |
| Verdreef ons uit de woning. | |
| Die geur en een zacht zoemen | 05 |
| In het azuur bevrozen, | |
| Die geur en een zacht zoemen | |
| Een steeds herhaald niet-noemen, | |
| Ried ons, ach roekeloozen, | |
| De tuinen op te geven, | 10 |
| Riep ons, ach roekeloozen | |
| Naar raadselige rozen. | |
| Ver van ons volk en leven | |
| Zijn wij naar avonturen | |
| Ver van ons volk en leven | 15 |
| Jubelend voortgedreven. | |
| Niemand kan van nature | |
| Zijn hartstocht onderbreken, | |
| Niemand kan van nature | |
| In lijve den dood verduren. | 20 |
| Steeds heviger bezweken, | |
| En helderder doorschenen, | |
| Steeds heviger bezweken | |
| Naar het ontwijkend teeken, | |
| Stegen wij en verdwenen, | 25 |
| Ontvoerd, ontlijfd, ontzworven, | |
| Stegen wij en verdwenen | |
| Als glinsteringen henen - | |
| Het sneeuwt, wij zijn gestorven, | |
| Huiswaarts omlaag gedwereld - | 30 |
| Het sneeuwt, wij zijn gestorven, | |
| Het sneeuwt tusschen de korven - | |
|
|
|
| M. Nijhoff, Gedichten. Historisch-kritische uitgave, ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn. Dl. 1: Assen enz. 1993, p. 270 [187]. Nijhoff - Het lied der dwaze bijen Concordantie |